Columns en Nieuwsbrieven

De Reis van de Held

28 maart 2023: Rinus van Warven

Locatie: Looxmagracht 20 in Sneek

Reserveer en betaal vooraf: Klik HIER

Drs. Rinus van Warven is theoloog, cultuurfilosoof, journalist en uitgever.  Hij doceert cultuur en media, filosofie en ethiek aan diverse opleidingen. Èn hij is een verhalenverteller, die vertelt over alles wat het leven de moeite waarde maakt. Rinus ontleent een groot deel van zijn spirituele kennis aan een zelfdoorleefde nabij-de-dood-ervaring.

‘Rinus van Warven neemt ons mee in een universeel motief van avontuur en transformatie..’.

De ‘Reis van de Held’ is de metafoor voor ons levenspad. Het laat ons mensen alle uitdagingen en keuzes  zien waar we in ons leven mee te maken krijgen. We vinden de mythologische Reis van de Held terug in verhalen uit alle tijden en alle windstreken: op reis gaan om uiteindelijk weer thuis te komen. 

In 1949 verscheen het boek ‘De held met de duizend gezichten’ van Joseph Campbell. Campbell heeft honderden sagen, mythen, legenden, boeken en films geanalyseerd. Hij ontdekte dat er   een literaire structuur aan ten grondslag lag: de held gaat op pad, wordt op de proef gesteld, vervult uitdagende opdrachten en keert terug naar huis om zijn levensinzichten te vieren. De reis van de held is een universeel motief van avontuur en transformatie dat door vrijwel alle mythische en religieuze tradities van de wereld loopt. De films van Walt Disney hebben allemaal dezelfde opbouw. Niet alleen in films, boeken en series zie je deze archetypische elementen terug, maar ook in je eigen leven. Campbell laat zien hoe talloze verschillende hoofdrolspelers door de eeuwen heen eenzelfde verhaal vertellen en je zo antwoorden bieden op het raadsel van het leven. Het thema kan ons inspireren zelf vorm te geven aan het leven. 

De tijdspaarders

Elke keer weer ontdek ik hoe een vreemde godheid mijn beleving van tijd heeft gekaapt. Hij draagt de onschuldig ogende naam Chronos en heeft ons leven minutieus in delen gehakt en deze van prijslabeltjes voorzien. In het fantastisch jeugdboek ‘Momo en de Tijdspaarders’ uit 1973 voert de auteur Michael vd Ende de tijdspaarders ten tonele. Onopvallende mannen in grijze pakken die de mensen aanspreken om hun tijd te sparen. Ze beloven rente op de gespaarde tijd. Waar zij samenkomen verspreiden ze een mistige kilte. Een intrigerend en spannend verhaal over de consumptiemaatschappij en onze gehaaste levenswijze. Nu, bijna vijftig jaar later is ‘tijd’ alleen maar meer geëconomiseerd. Het is verhandelbaar en geprijsd in verlofregelingen en pensioenen. Ook ik, die binnenkort met pensioen gaat, heb tijd gespaard. Ook ik denk dit straks te kunnen verzilveren in de hangmat. Wat als het ‘tekort’ er nog steeds blijkt te zijn? Er klopt iets niet aan deze handel. Ondertussen verlangen we steeds meer om echt te ontsnappen uit de dwangtijd van doelen, nut en noodzaak. 

Ook ik. Die dwangtijd gaat regelmatig in mijn hoofd zitten. Het maakt me wat ‘machinaal’. Opeens hoor ik mezelf dan praten in clichés. Het cliché kan heel dicht zitten op wat je echt wilt zeggen. Maar het cliché zet het beeld gevangen. Het kan niet meer bewegen. Wat je denken noemt, is het herhalen van gedachten. Het is tijd voor een echte ‘break’. Een gat slaan in de functionele tijd. Op zoek naar die andere God: Kairos is volgens Joke Hermsen ‘de tijd die voor inzicht, verandering of ommekeer kan zorgen, door een interval of intermezzo binnen het monotone tijdregime van zijn opa Chronos aan te brengen.’ (lees Joke Hermsen: Melancholie van de onrust)  

Op zoek dus naar vergeten en verscholen momenten, mijmeringen onder de appelboom, haperingen in de tijd. Die vind ik o.a. in het Benedictijner klooster in Egmond. Een plek om adem te halen zonder doelen en verwachtingen. Ik ervaar daar contact met mijn ‘levens-werk’. Gek genoeg is er geen oord waar de kloktijd meer centraal staat dan in het klooster. Ritme is daar enorm belangrijk. Raar maar waar, tussen die tot op de minuut aangekondigde getijden kun je je onttrekken aan de dwang van Chronos. Het is het verschil tussen tijd die je opjaagt en tijd die als een behaaglijk jas om je heen valt. 

Hernieuwing van je creativiteit heeft te maken met wat de filosofe Hanna Arend het ‘nunc stans’ noemt. Het is  “de tijdspanne waar toekomst en verleden voor de duur van een ‘eeuwig ogenblik’ uit elkaar worden gehouden zodat er, voor even, een ‘blijvend nu’ ontstaat”. Joke Hermsen heeft het over ‘de kairotische tussentijd’ die nodig is om iets nieuws voort te brengen. Het onderstaande gedicht van mijn hand probeert dat subtiele moment van creatieve stilte te vangen.

Stilte

Die ruimte tussen twee gedachten

als de volgende zin

op zich laat wachten

Dat moment tussen twee maten

als je ademhaalt

en los kunt laten

Die aarzeling zich uit te spreken

als je twijfelt

of je in moet breken

Die stilte 

tussen alle dingen

tussen stimulus en respons

zo onzichtbaar onder ons

Die stilte

kan iets nieuws beginnen

Rien van der Zeijden

17 mei: Bastiaan Brink

Sporen naar de horizon

Locatie: De Walrus, Grote Kerkstraat 8 te Sneek
Aanvang: 20.00 uur
Entree: € 9,50

Wat Bastiaan Brink voorheen deed met noten, doet hij nu met woorden.
Hoe werd zijn carrière als concertpianist lamgelegd door de
zogenaamde ‘muzikantenvloek’? En hoe hervond hij de zin en de
schoonheid van het leven tijdens een reis langs de meest afgelegen
en wonderlijke plekken op aarde…?

Hij vertelt erover tijdens zijn voordracht ‘Sporen naar de horizon’,
gebaseerd op het gelijknamige boek (uitgeroepen tot Hét reisboek
van 2015, inmiddels 3e druk). Een hoopgevend verhaal over hoe een
mens tegenslag kan overwinnen door een nieuwe wending te geven aan
zijn leven.

Naast zijn achtergrond als musicus en schrijver vertelt hij
eventueel ook nog iets over zijn werkzaamheden als biograaf en
olijfolieproducent.

Zie voor meer informatie www.bastiaanbrink.com

31 Redenen waarom men wetenschap (te) lastig vindt en wantrouwt

Column door Chris Koopmans (klinisch psycholoog; bezoeker filosofisch café)

  1. De meeste mensen weten nauwelijks wat wetenschap inhoudt en hoe ze werkt. Onbekend maakt onbemind, vooral als het je beter uitkomt.
  2. De meeste mensen weten niet het verschil tussen empirische (harde bèta) wetenschap en niet empirische (zachte alpha en gamma) wetenschap en hun respectievelijke onderzoeksmethoden.
  3. De meeste mensen maken geen onderscheid tussen wetenschappelijk onderzoek (kenniswerk in ontwikkeling), consensus-wetenschap (kennis waar geen wetenschapper meer aan twijfelt) en de harde wetenschappelijke methode (het experimenteel testen van hypothesen en die proberen te verwerpen).
  4. Moderne wiskunde en statistiek zijn voor de meeste mensen nauwelijks te begrijpen (liever verhalen dan cijfers, liever plaatjes dan formules en curves). Dat maakt wetenschap onpopulair.
  5. De meeste mensen hebben grote moeite het verschil te zien tussen pseudo-onderzoek (feiten- en methodenvrij zwammen), correlatief-onderzoek (zoeken naar mogelijke samenhang) en causaliteitsonderzoek (zoeken naar oorzakelijke samenhang).
  6. De meeste mensen maken geen onderscheid tussen fundamentele wetenschap (meestal komend uit universiteiten) en toegepaste wetenschap (technologie, die meestal komt uit het bedrijfsleven), waardoor de kwalijke kanten van technologie afstralen op de wetenschap (‘Die natuurkundigen en chemici schepen ons mooi op met nucleair en chemisch afval, biowapens, biogif en de bom’).
  7. Men maakt slecht onderscheid tussen wetenschappelijke kennis en de politieke vertaling ervan.
    Een slechte politieke vertaling straalt gemakkelijk af op de geadviseerde wetenschappers.
  8. Wetenschappelijk gezag (gezag überhaupt) is een moeilijke zaak in een individualistische, egomanische maatschappij (‘Ja, die hoge heren en knappe koppen, ik weet het niet hoor….’).
  9. Onwelgevallige wetenschappelijke berichten en waarschuwingen negeert men gemakkelijk (b.v. over alcoholconsumptie, obesitas, vacantievliegen, etc.) of schuift men voor zich uit (b.v. over klimaatopwarming).
  10. De wetenschappelijke methode liegt niet, maar een wetenschapper kan soms wel liegen (vanwege subsidie, status, belangenverstrengeling). Men vergeet echter dat wetenschappers aan een serie toetsingsverplichtingen moeten voldoen alvorens zij mogen publiceren. Glippen zij toch door de mazen van het net dan straalt dat negatief af op de wetenschap in het algemeen (‘Die reviewers en commissies vertrouw ik ook niet meer’).
  11. Liever esoterie en astrologie (‘Er is meer tussen hemel en aarde…’) dan meteorologie en astronomie (antwoord:‘Ja klopt, een boel lucht en leegte’). De zogenaamde ‘alternatieve manier van denken’ op gelijke voet stellen met de wetenschappelijke methode is narcistische waanzin.
  12. Emotionele logica (op louter gevoel en intuïtie vertrouwen) en verstandelijke logica (zorgvuldig, methodisch nadenken) lopen bij de meeste mensen vaak doorelkaar: emotionele logica ‘voelt beter…..kan je niet uitleggen’.
  13. Regressie naar het simpele (liever iets simpels of dogmatisch begrijpen dan tegen het onbegrijpelijk complexe oplopen) voorkomt dat men zichzelf dom vindt.
  14. Achterdochtige slachtofferisten zijn een gemakkelijke prooi voor wervende complotdenkers die per definitie anti-wetenschap zijn.
  15. Mis- en desinformatie zijn soms moeilijk te onderscheiden van wetenschappelijke kennis.
  16. Argumentatieleer (zonder drogredeneringen leren debatteren): ‘Nooit van gehoord’.
  17. Denkfouten als ingroup-thinking (wij-denken), cognitieve dissonantie (wegmoffellen van tegenstrijdigheden), observer bias (verwachtingsbevestiging) en confirmation bias (vooroordeelbevestiging) overvleugelen vaak het wetenschappelijk denken, want… je wil er in je groep niet uit liggen.
  18. Placebo (positieve nep) en Necebo (negatieve nep) zouden het bewijs zijn van het enorme zelfherstellend of zelfziekmakend vermogen van de mens (‘Ze werken ook, dus wat nou wetenschap?’). Homeopathische goeroes en de gigantische gezondheidsindustrie met hun marketeers houden daarom niet van wetenschap of maken er parasitair misbruik van.
  19. Magisch denken en bijgeloof liggen altijd op de loer als je erg ziek of angstig bent (‘Want je kan nooit weten of dit middel misschien helpt, toch?’).
  20. Leven met onzekerheid wordt slecht verdragen. Harde en zachte wetenschappers verkeren noodzakelijkerwijs altijd in onzekerheid; twijfel is de motor van voortschrijdend wetenschappelijk inzicht (‘Wat heb je eraan, ze spreken elkaar steeds tegen’).
  21. De terechte afbraak van -de mythe van de beheersbaarheid en maakbaarheid- zet onverminderd door (‘Ja, die knappe koppen zullen echt niet overal een oplossing voor vinden!’). Klopt, maar dat is geen reden om je van wetenschap af te keren.
  22. Slechte ervaringen met ‘wetenschap’ (‘De dokter zei A maar het was mooi B’).
  23. De God geld (economisch eigenbelang) is vele malen machtiger dan de halfgodjes feit, logica en bewijs. De uitspraak ‘kennis is macht’ geldt maar in zeer beperkte mate voor wetenschap, die vrijwel volledig afhankelijk is van de financiering door de belastingbetaler, investeerders, sponsoren en filantropen. Van wetenschap wordt je zelden rijk.
  24. De overschatting van ‘de goeie ouwe praktijk’ boven een nieuwe theorie (‘Allemaal theoretisch gelul’). De wetenschap draait het juist om: niets zo praktisch als een goede theorie! Want zonder de quantummechanica geen internet, MRI-scan, smartphone, etc.
  25. De fobie voor nadenken (denken is niet inspannend, diep nadenken kost veel moeite, veel tijd en frustratie). Wetenschap bedrijven is monnikenwerk dat veel teleurstellingen en mislukkingen met zich meebrengt*.
  26. Analfabetisme, dyslexie, dyscalculie, cognitieve stoornissen en beperkingen (‘Ik snap er allemaal helemaal niks van’) plus ‘de grote ontlezing’ beïnvloeden het begrip voor wetenschap negatief.
  27. De persoonlijkheidskenmerken van de Big-Five doen er toe. Met name hoge scores op neuroticisme, meegaandheid en extroversie, plus lage scores op openheid/nieuwsgierigheid en zorgvuldigheid, beïnvloeden het ‘logisch nadenken’ en het begrip en geduld hebben voor wetenschap negatief.
  28. Intelligentie (vnl. probleemoplossend vermogen) is een taboe-onderwerp bij een gelijkheidsideologie (gevolg is een imagoprobleem voor wetenschappers: ‘Boekenwurmen, kamergeleerden, nerds, betweters, wijsneuzen’, etc.).
  29. Wantrouwen in de media (‘die zogenaamde onafhankelijke, onpartijdige, objectieve media, ze kunnen mij nog meer vertellen’). Bovendien, er zijn maar zeer weinig wetenschapsjournalisten met een wetenschappelijke opleiding in vaste dienst bij de mainstream media.
  30. Het woke- en genderactivisme geeft je permissie om wetenschap af te doen als ‘een witte mannen uitvinding’. Universitaire docenten zijn zeer beducht om uitgemaakt te worden voor racist, sexist, fascist, micro-agressief, onveilig, e.d. De huidige politisering van universiteiten en onderzoekprogramma’s zetten wetenschap ‘under a dark cloud’.
  31. Religie geeft je de permissie om wetenschap te negeren of te devalueren (het bijbelbeltdenken).
  32. ***
  • Overigens is het niet zo dat wetenschap louter en alleen bestaat uit logisch, analytisch, methodisch (linker hersenhemisfeer) denken. Goede wetenschap gaat ook gepaard met een dosis intuïtief, synthetisch, creatief out of the box (rechter hersenhemisfeer) denken. Of zoals Einstein het uitdrukte: ‘Logica brengt je van A naar B. Verbeelding brengt je overal’. En: ‘Je kunt een probleem niet oplossen met een denkwijze die het heeft veroorzaakt’.

** ‘The Parasitic Mind. How Infectious Ideas Are Killing Common Sense’; Gad Saad, 2020.

*** Deze lijst is zeker niet uitputtend maar illustreert hopelijk wel aan welke negatieve krachten de wetenschap en wetenschappers buiten de eigen kring bloot staan. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de kwalijke krachten binnen de eigen kring.

**** Een aantal items (mn. 9,12, 20, 23, 25) lijken vanuit een neuroscience perspectief een onderliggend mechanisme te hebben dat voortkomt uit de bouw en functie van ons brein.
Het beloningscentrum in ons brein reageert veel krachtiger met korte termijn bevrediging (suiker en alcohol, likes, emo-tv, gamen, status- en funaankopen, bonus en beurswinst, e.d.) dan met een bevrediging die men pas op lange termijn ervaart (lange gezondheid, een schoon leefmilieu, zelfredzame kinderen door goede opvoeding, e.d.). Wetenschappelijke bevrediging komt vaak pas na lange periode van monnikenwerk.

19 april: Albert Bouwman

It takes a village to raise a child.

Locatie: De Walrus, Grote Kerkstraat 8 te Sneek
Aanvang: 20.00 uur
Entree: € 9,50

De Nederlandse samenleving is misschien wel te typeren als een tikkeltje eigenzinnig. We zeggen wat we vinden en staan te boek als recht door zee. Menig student uit het buitenland moet wennen aan het Nederlandse onderwijssysteem waarin studenten en leerlingen niet stil de uitleg van de docent beluisteren, maar actief deelnemen door mee te praten.

Vrijheid van meningsuiting is een zwaar bevochten voorrecht die in veel westerse landen is ingebed in de cultuur. Een van de gevolgen is dat autoriteit aan kracht heeft ingeboet. We zijn onze eigen autoriteit geworden en een zelfstandig, autonoom individu dat zijn eigen weg, geluk en identiteit bepaalt.

We mogen zelf bepalen wie we willen zijn. Als we willen experimenteren met onze seksuele identiteit, is dat vooral een individuele aangelegenheid. De mening van een ander over wie we zijn, ervaren we als bemoeizucht waardoor die mening zelfs als een taboe wordt ervaren. Klopt dit beeld echter wel? Berust de westerse nadruk op het individu niet op een aantal misvattingen?

Albert Bouwman, docent filosofie aan het voortgezet onderwijs in Oosterwolde en organisator van filosofische studiedagen voor onderwijsinstellingen, neemt u mee in een paar kritische overwegingen met uitstapjes naar de biologie en onder meer Aristoteles, Hegel en Afrikaanse cultuur.

Lees meer over Albert Bouman op zijn website >>

Dinsdag 15 maart: Wouter Berns

‘De wereld is al gek genoeg, je hoeft het alleen nog maar te schilderen.’

Story painter Wouter Berns neemt je in zijn schilderijen mee naar een soms onvoorstelbare, maar meestal niet onmogelijke wereld. De onderwerpen voor zijn schilderijen vindt hij in literatuur, poëzie, film en filosofie, maar vooral in de wereld om hem heen. Zijn nieuwsgierigheid naar mensen en hoe ze zich verhouden tot de wereld en tot elkaar, het klinkt tot diep in zijn werk door.

Wouter Berns woont en werkt in Kampen, de stad waar hij in 1992 afstudeerde aan de kunstacademie. Sinds 1991 exposeert hij in binnen- en buitenland. Delen van het jaar is hij te vinden in zijn landelijk gelegen atelier in de Franse Ardennen.

Wouter Berns – foto © Theodore Chevalet

In het voorjaar van 2020 opende hij met zijn partner en muze Marieken in hartje Kampen Galerie Tripmaker, een eigen kunstgalerie voor figuratieve en verhalende kunst. De laatste jaren heeft hij in schrijven een extra uitingsvorm gevonden. Je kunt stellen dat de verhalenverteller, de schrijver in Berns het overneemt van de verhalenschilder als het penseel voor hem tekort schiet. In 2020 debuteerde hij met de korte roman Een hemel voor Theo.

Van harte welkom!

Dinsdag 15 maart om 20.00 uur.
Zalencentrum de Walrus, Grote Kerkstraat 8 Sneek
Entree: € 9,50

Aanmelden vooraf is niet meer nodig.

Wouter Berns in zijn Atelier – foto © Theodore Chevalet

15 februari 2022: Jan Warndorff

Ik ben de wereld” – over zijn nieuwste boek

Spreker: Jan Warndorff
Locatie: De Walrus, Grote Kerkstraat 8 Sneek

Op dinsdag 15 februari starten we als Filosofisch Cafe Sneek opnieuw op. Van harte welkom weer! Jan Warndorff houdt een lezing over zijn tweede boek: Ik ben de wereld.

‘Hoe bestaat het dat we zo makkelijk voorbijgaan aan grote en wezenlijke vragen in ons leven? Jan Warndorff beschrijft treffend hoe onze manier van denken tot zelfgenoegzaamheid en onverschilligheid leidt en we de magie van het bestaan op afstand zetten. In Ik ben de Wereld laat hij zien hoe we werkelijk anders kunnen denken en daarmee de verwondering en fascinerende complexiteit van het leven de ruimte kunnen geven.’ (Merlijn Twaalfhoven, componist en creatief onderzoeker)

Aanmelding:

  • Onze gastheer De Walrus zal voor deze avond een corona toegangsbewijs van u vragen.
  • U maakt bij voorkeur voor 12 februari  9,50 euro over op NL85 RABO 0353 1780 47 t.n.v. Stichting Filosofisch Café Sneek. Wij zetten u op de lijst.
  • U kunt zich ook spontaan melden bij de ingang die avond. U betaalt dan contant en gepast.

Terugblik Rien van der Zeijden

Verslag van de bijeenkomst op 19 oktober

De verdwijnende dialoog…of toch niet?

Met het bekende ‘doe normaal man’- filmpje van Wilders en Rutte in de tweede kamer, opende  Rien vd Zeijden de avond. Het debat is een mediageniek theater geworden met winnaars en verliezers, was zijn stelling. Wat opvalt is de voorspelbaarheid, het niet luisteren, we geven het echte gesprek uit handen en een gezamenlijk onbevooroordeeld denken is ver te zoeken. 

Dat wil niet zeggen dat de dialoog  een lievig en zweverig gesprek is waarin geen polarisatie mag zijn. Van der Zeijden refereerde aan de recente Abel Herzberglezing van Femke Halsema waarin ze een lans brak voor het conflict. Polarisatie heeft een functie.  Het maakt dingen helder en het zet ons op scherp.

Via een verhaal over het denken van de fysicus en filosoof David Bohm liet van der Zeijden zien dat we in een ‘hyper-atomaire ik-cultuur’ leven. Terwijl de natuurkundigen al veel verder zijn, is ons bewustzijn als het ware nog Newtoniaans, gericht op het individu als het kleinste deel. De enorme fragmentatie die het oude wetenschappelijke wereldbeeld heeft veroorzaakt is sociaal niet meer vol te houden. Bohm spreekt over de ‘impliciete orde’ in de kosmos.  We moeten volgens Bohm ‘leren alles te zien als een deel van een onverdeelde heelheid’. We zijn dus niet een optelsom van delen, maar delen die beantwoorden aan een groter geheel.  

Van der Zeijdens conclusie was dat de Dialoog een gemeenschappelijk denken probeert te creeren en dat is een antwoord op de fragmentatie van de samenleving.  Werken aan gedeelde betekenisgeving betekent werken aan het cement van een samenleving.

Hij eindigde met een filmpje van Aboutaleb, burgemeester van Rotterdam: hoe verhouden dialoog en dogma zich tot elkaar? Hoe leren we de mensen dat er naast jouw dogma een weg is naar de dialoog? Kan dat wel? Dat vraagt om leiderschap. Het werd een avond waarin het publiek werd geprikkeld en uitgedaagd om zich uit te spreken en te blijven luisteren naar elkaar.

Complot

Ik heb een nieuw complot ontdekt. Het is nog te vroeg om de theorie precies te formuleren maar ik sta op scherp. Onder de radar, in de onderstroom groeit het al jaren. Hogescholen pikken het op, buurthuizen, kerken, vrijdenkers en andere sinistere organisaties zijn de verspreiders van dit denken. Een ongehoord geluid.

Let wel, in de bovenstroom is alles pais en vree. De mainstream media houden je in slaap met de bekende beelden: je leeft in een gefragmenteerde samenleving. Loop door de straten van je wijk vanavond en zie deze mythe uit even zovele schermen door de stijf gesloten gordijnen schitteren. Vooral onze jongeren moeten deze loden last via ‘social” (ja ja..)  media op zich nemen: je leeft in een hyper-atomaire ik-cultuur. Ontdek je ware kern zuster, vind je identiteit broeder. Wie een commercial met dit soort slogans ziet starten weet niet meer of hij in een advertentie van De Baak zit of toegeleid wordt naar een nog flitsender automerk. Het leger coaches dat we ondertussen hebben opgeleid kan blijkbaar niet voorkomen dat we de taak hebben gekregen mensen te laten overleven en dus bij te dragen aan dit neo-liberale systeem.

Genoeg Rien. Je draaft door. Wat is dat nieuwe complot waar je het over hebt?

Het is een beweging die al veel langer onopvallend als een rups aanwezig is en binnenkort zijn vlindervleugels uitslaat. Een interessant complot, gevaarlijk voor de stabiliteit. Het gaat om mensen die het lekkere gevoel van overtuigen en winnen bij zichzelf hebben ontmaskerd en echt werk aan het maken zijn van gezamenlijk denken.  Als ‘dialoogbeweging’ zijn ze al langer aanwezig maar vaak weggezet, en soms terecht, als te lievig, te bang voor keuzes. Het zijn de mensen die erkennen dat in het niet-weten en in de complexiteit een creatieve kracht is verborgen. Die niet alles willen terugbrengen naar duidelijke standpunten maar de emotionele spanning van een tegenstelling kunnen verdragen. Het zijn mensen met een sterke basis en juist vandaaruit oog hebben voor het denken van de ander en zelfs zo ver durven te gaan dit een deel van hun gedachten te maken, er mee om gaan als hun eigen denken. Die simpelweg erkennen dat je niet alles kunt weten. Het zijn mensen die een geïsoleerde visie op ‘brein’ en ‘identiteit’ verwerpen, die weten dat ‘ identiteit’ je soms gevangen zet in een beperkte definitie van jezelf. Ze willen ‘het geheel’ een nieuwe plaats in hun denken geven.

Misschien zijn dit wel niet de revolutionairen uit de jaren zestig die ondertussen onze commissariaten bevolken. Misschien zijn dit jongeren die de tijdgeest beter aanvoelen. In het Filosofisch Cafe Sneek op 19 oktober a.s. wil ik hierover in gesprek, een complot smeden. Want er is niet alleen reflectie nodig. Ik zou met jou willen kijken of er nieuwe wegen te bewandelen zijn. Kom je ook? Doe je mee?

Rien

19 oktober: Rien van der Zeijden

Ik denk, omdat wij zijn; hoe de dialoog ons helpt het grote geheel weer te kunnen zien.

Filosofisch Cafe Sneek: 19 oktober 20.00 uur
Spreker: Rien van der Zeijden
Locatie: De Walrus, Kerkstraat 8 te Sneek

Velen hebben het idee deel uit te maken van een verbrokkelde samenleving. Onze inzichten en standpunten woekeren onrustig in ons en komen pas tot rust als we ‘ons punt gemaakt hebben’. Is er een hoger doel dan onze favoriete gedachten in de hoofden van anderen te krijgen? Terwijl dat steeds minder lukt, raken we eenzamer en opgesloten in onze visies. We missen een vrij en onbevooroordeeld gezamenlijk denken.

Rien van der Zeijden

Aan de hand van het denken van de filosoof en natuurkundige David Bohm zoekt Rien van der Zeijden een filosofie van de dialoog. Bohm bekritiseert de geïsoleerde visie op ons brein als ware het een stand-alone computer. Hij maakt hierin als natuurkundige interessante verbindingen met de Quantum theorie. Is zijn theorie over de aard van ons collectieve denken misschien een antwoord op de fragmentatie van de samenleving? Hoe moeten we dat ‘samen denken’ dan vormgeven?

Rien is als theoloog, begeleidingskundige en docent in het HBO dagelijks betrokken bij de dialoog. Hij heeft een eigen praktijk met een grote tuin (labyrint, tuintheater, creatiespiraal) die hij als onderdeel van zijn begeleidingswerk ziet. Tevens is hij enthousiast organisator van het Filosofisch Café.

Aanmelding

1- Onze gastheer De Walrus zal voor deze avond een corona toegangsbewijs van u vragen.

2-U maakt bij voorkeur voor 16 oktober 9,50 euro over op NL85 RABO 0353 1780 47 t.n.v. Stichting Filosofisch Café Sneek. Wij zetten u op de lijst.

3-U kunt zich ook spontaan melden bij de ingang die avond. U betaalt dan contant en gepast.